Σχετικά με την κλινική ύπνωση
Η ύπνωση δεν είναι ύπνος. Είναι μια κατάσταση διεγερμένης και αυξημένης εστιακής συγκέντρωσης της προσοχής και εσωτερικής ενημερότητας, με παράλληλη ελαττωμένη ενημερότητα των περιφερικών ερεθισμάτων. Είναι μια κατάσταση κατά την οποία ένας άνθρωπος, συνήθως με τη βοήθεια κάπου άλλου, επιτρέπει στον εαυτό του να γίνει πιο υποβόλιμος.
Η ύπνωση μπορεί καλύτερα να οριστεί σαν μια κατάσταση χαλάρωσης και εκλεκτικής συγκέντρωσης της προσοχής, κατάσταση κατά την οποία ο νους απομακρύνεται από τις καθημερινές έγνοιες και ενασχολήσεις και ελαττώνει ή και τελείως αποκλείει την αντίληψη του περιβάλλοντος και των όσων συμβαίνουν σε αυτό.
Η ύπνωση είναι μια ενδιαφέρουσα θεραπεία που στην ουσία στηρίζεται σε τεχνικές χαλάρωσης. Είναι αποτελεσματική στο να βοηθά ορισμένους ανθρώπους να αντεπεξέρχονται και να χειρίζονται με επιτυχία διάφορα προβλήματα της ψυχικής και σωματικής τους υγείας.
Κατά την ύπνωση ο θεραπευτής καλεί τον ασθενή να χαλαρώσει και να εστιάσει την προσοχή του στον εσωτερικό του κόσμο, να χρησιμοποιήσει τη φαντασία του για να τροποποιήσει τις αντιλήψεις, τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Πρόκειται για μια ευχάριστη κατάσταση χαλάρωσης και εσωτερικής συγκέντρωσης.
Μια έρευνα για την ψυχοθεραπεία από τον Alfred A. Barrios, Ph.D. αποκάλυψε τα ακόλουθα ποσοστά θεραπευτικής αποκατάστασης:
Ψυχανάλυση:
αποκατάσταση 38% μετά από 600 συνεδρίες
Θεραπεία συμπεριφοράς:
αποκατάσταση 72% μετά από 22 συνεδρίες
Υπνοθεραπεία
Αποκατάσταση 93% μετά από 6 συνεδρίες
Πηγή: Αμερικανικό περιοδικό υγείας
Η υπνοθεραπεία είναι μία μορφή θεραπείας που λαμβάνει χώρα ενώ το υποκείμενο βρίσκεται σε ύπνωση. Ο όρος ύπνωση προήλθε απο την σύντμηση του όρου «νευρο-υπνωτισμός» που εισήγαγε ο Σκωτσέζος χειρουργός Τζέιμς Μπρέιντ (James Braid) (1843), ο οποίος σήμαινε «τον ύπνο του νευρικού συστήματος».
Ένα πρόσωπο που βρίσκεται σε ύπνωση επιδεικνύει ορισμένα ασυνήθιστα χαρακτηριστικά και ροπές, έναντι ενός μη-υπνωτισμένου, ειδικότερα υπερβολική δεκτικότητα στις υποβολές, την οποία μερικές αρχές έχουν θεωρήσει ως sine quα non κατά της ύπνωσης. Παραδείγματος χάριν, ο Κλαρκ Χαλ (Clark Hull), πιθανώς ο πρώτος σημαντικός εμπειρικός ερευνητής σ’ αυτόν τον τομέα, έγραψε:
εάν ένα υποκείμενο μετά την επαγωγή του στην υπνωτική διαδικασία δεν παρουσιάζει γνήσια στοιχεία ευαισθησίας σε οποιεσδήποτε υποβολές τότε φαίνεται ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να τον αποκαλούν υπνωτισμένο...
Η υπνοθεραπεία εφαρμόζεται συχνά προκειμένου να τροποποιηθεί η συμπεριφορά ενός υποκειμένου, το συναισθηματικό περιεχόμενο, τις στάσεις ζωής, καθώς επίσης και ένα ευρύ φάσμα συνθηκών που συμπεριλαμβάνουν δυσλειτουργικές συνήθειες, ανησυχία, ασθένειες που σχετίζονται με το στρες, την διαχείριση του πόνου και την προσωπική ανάπτυξη.
Στην υπνοθεραπεία ο θεραπευτής δεν ελέγχει τον ασθενή, ο ασθενής ελέγχει τον εαυτό του και στην ουσία κάνει την ύπνωση ο ίδιος στον εαυτό του. Ο θεραπευτής τον οδηγεί και τον βοηθά να πετύχει τους στόχους της ύπνωσης.
Ο ασθενής εισέρχεται σε ύπνωση μόνο εάν ο ίδιος το θελήσει και το πράξει. Μπορεί να εξέλθει από την ύπνωση όταν ο ίδιος το αποφασίσει. Δεν υπάρχει απώλεια συνείδησης κατά την ύπνωση. Επίσης δεν υπάρχει αμνησία μετά από την υπνοθεραπεία, εκτός από ένα μικρό ποσοστό περιπτώσεων.
Η Ύπνωση, όπως και τα όνειρα, ανοίγει τον δρόμο της επαφής ανάμεσα στο συνειδητό και στο ασυνείδητο κομμάτι του εαυτού μας. Αυτό το δεύτερο θεωρείται και το μεγαλύτερο και πιο δημιουργικό μέρος της ύπαρξης μας. Οι δυνατότητες αλλαγής, εξέλιξης και αυτοθεραπείας βρίσκονται σε επιφυλακή στην τεράστια αυτή αποθήκη μας. Είναι σαν το σκληρό δίσκο ενός υπολογιστή, ενώ ο συνειδητός νους μας παίζει το ρόλο της επιφάνειας εργασίας, δηλαδή μόνο της εικόνας που βλέπουμε στην οθόνη
Η κλινική ύπνωση θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο από ειδικά εκπαιδευμένους και αναγνωρισμένους επαγγελματίες υγείας οι οποίοι έχουν εκπαιδευτεί στην κλινική χρήση της ύπνωσης και εργάζονται σε ανάλογους χώρους. Η ύπνωση έχει χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση του πόνου, της κατάθλιψης, του άγχους, της ψυχολογικής πίεσης, των διαταραχών έξης και πολλών άλλων ψυχολογικών και ιατρικών προβλημάτων.
Πώς λειτουργεί η υπνοθεραπεία
Καθώς χαλαρώνουμε με ειδικές τεχνικές, επιβραδύνετε η αναπνοή και οι καρδιακοί ρυθμοί και επιφέρετε αλλαγή των κυμάτων του εγκεφάλου Η συχνότητα του εγκεφάλου, σε αυτή την κατάσταση το υποσυνείδητο γίνεται ιδιαίτερα δεκτικό στις θετικές προτάσεις ( υποβολές )
Οι υποβολές είναι θετικές προτάσεις που δίνονται στο άτομο όταν αυτό έχει φτάσει σε βαθιά χαλάρωση, και από κει και πέρα διατηρούνται και μετά την ύπνωση, όταν η προσοχή του ατόμου επιστρέψει στους ρυθμούς του εξωτερικού του κόσμου.
Οι περιγραφές από άτομα που το έχουν βιώσει ποικίλουν. Άλλοι λένε πως έχουν νιώσει όπως όταν διαβάζουν ένα βιβλίο και τους απορροφά και δεν αντιλαμβάνονται τι γίνεται στον εξωτερικό κόσμο.
Η υπνοθεραπεία κατά την διάρκεια του τοκετού εφαρμόζεται εδώ και πολλές δεκαετίες για να μειώσει την ανησυχία, την ταλαιπωρία και τον πόνο. [10]
Η υπνοχειρουργία στα μέσα του 19ου αιώνα, χρησιμοποιήθηκε και απο τους Μεσμεριστές και απο τους υπνωτιστές για να ανακουφίσει τον πόνο και την δυσφορία κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Ειδικότερα, οι James Esdaile στην Ινδία και John Elliotson στην Αγγλία έγιναν διάσημοι για την εργασία τους στην χειρουργική με μόνο αναισθητικό, τον υπνωτισμό. Ο ιδρυτής της υπνοθεραπείας, James Braid ήταν ένας χειρουργός ο ίδιος, που ειδικεύονταν στις παθήσεις των μυών, και ανέφερε πολλές περιπτώσεις κατα τις οποίες στην χειρουργική επέμβαση χρησιμοποιήσε τον υπνωτισμό ως κύριο αναισθητικό.
Ο υπνωτισμός χρησιμοποιήθηκε αρχικά απο τους ιατρούς για να μεταχειριστεί την ασθένεια που ήταν γνωστή στη βικτοριανή εποχή ως υστερία. Η σύγχρονη υπνοθεραπεία χρησιμοποιείται ευρέως στον κατευνασμό της ανησυχίας, την υποκλινική κατάθλιψη, και ορισμένες εθιστικές διαταραχές, καθώς επίσης και στην θεραπεία καταστάσεων όπως η αϋπνία. [11]
Το 1892, η βρετανική ιατρική ένωση (BMA) ανέθεσε σε μια ομάδα γιατρών να κάνουν μία συστηματική μελέτη πάνω στη φύση και στις επενέργειες της Ύπνωσης. Αυτοί ανέφεραν :
Η επιτροπή, που ολοκληρώσε την έρευνα για τον υπνωτισμό στον επιτρεπόμενο χρόνο, πρέπει να επισημάνει ότι οι μετέχοντες έχουν ικανοποιήθει περί τηςης γνησιότητας της υπνωτικού κατάστασης. (British Medical Journal, 1892)
Προσθέτουν δε, πως η Επιτροπή είναι της άποψης πως ο υπνωτισμός ως θεραπευτικός αγωγός είναι συχνά αποτελεσματικός στην ανακούφιση του πόνου, στην πρόκληση ύπνου, και στην ανακούφιση πολλών λειτουργικών διαταραχών [δηλ., ψυχοσωματικές δυσλειτουργίες και διαταραχές ανησυχίας].
Αυτή η έκθεση εγκρίθηκε από το γενικό συμβούλιο του BMA (Βρεττανικού Ιατρικού Συλλόγου, με αυτόν τον τρόπο διαμορφώνοντας την μετέπειτα πολιτική του BMA και δίνοντας στην υπνοθεραπεία μία μορφή «ορθόδοξης» θεραπείας, σε αντιδιαστολή με τις συμπληρωματικές ή εναλλακτικές, ιατρικές πρακτικές. Μεταγενέστερες έρευνες στην υπνοθεραπεία τείνουν να δώσουν έμφαση σε τρεις κυρίως περιοχές στις οποίες η αποτελεσματικότητά της ως θεραπεία καταδεικνύεται:
1. Αγχος
2. Αϋπνία
3. Διαχείριση πόνου.
4. Ψυχοσωματικές διαταραχές.
Η υπνοθεραπεία έχει πολλές άλλες εφαρμογές αλλά η έρευνα όσον αφορά την αποτελεσματικότητά της τείνει να στρέφεται προς τις ανωτέρω κατηγορίες. Περισσότερα αμφιλεγόμενα αποτελέσματα έχουν αποκτηθεί για την αποτελεσματικότητά της σε σχέση με τους εθισμούς, μια περιοχή όπου η υψηλή υποτροπή είναι κοινή με τις περισσότερες άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις.
Προσοχή. Η κλινική υπνοθεραπεία είναι επίσημα αναγνωρισμένη θεραπεία από την ιατρική και την ψυχολογία, πρέπει να εφαρμόζετε μόνο από ειδικούς επιστήμονες , ιατρούς , ψυχολόγους, σύμβουλους. κ.α, οι οποίοι πέρα από τίτλο σπουδών στην υπνοθεραπεία πρέπει απαραίτητα να κατέχουν τίτλο σπουδών σε κάποια ανθρωπιστική επιστήμη.
Η κλινική ύπνωση δεν έχει καμία σχέση με παραψυχολογία, μαγεία, αστρολογία, επαφές με άλλες οντότητες, μυστήριο, ενέργειες, θρησκεύτηκες πεποιθήσεις, κ.α, σεβόμαστε τις παραπάνω κατηγορίες, ο καθένας είναι ελεύθερος να πιστεύει ότι επιθυμεί, αλλά ξεκαθαρίζουμε την θέση της κλινικής ύπνωσης, η οποία πρέπει να χρησιμοποιείτε μόνο για την θεραπεία ψυχικών και σωματικών παθήσεων, να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στην επιλογή του θεραπευτή , να ζητάτε πάντα πληροφορίες ως προς το βιογραφικό του και που διδαχτικέ την κλινική ύπνωση, σε πιο σύλλογο ανήκει κ.α, σεμινάρια δύο και τριών ημερών, ανάγνωση ενός η και περισσότερων βιβλίων ύπνωσης, μεταφυσικές ανησυχίες, δεν κάνουν κάποιον υπνοθεραπευτή, αυτά προς αποκατάσταση του ονόματος της επιστήμης της κλινικής ύπνωσης
Η κλινική ύπνωση εφαρμόζετε σαν θεραπεία στα μεγαλύτερα νοσοκομεία του κόσμου και διδάσκετε σε ιατρικές σχολές
North Institute of Clinical Hypnosis (N.I.C.H).
